Wie echt wil besparen in het onderwijs, moet het volledige studieaanbod screenen op objectieve criteria: arbeidsmarktrelevantie, doorstroom, leerlingenaantallen, regionale overlap, kwaliteit en kostenefficiëntie. Leidt de richting naar beroepen waar echt vraag naar is, of niet? Moeten drie scholen in dezelfde buurt hetzelfde aanbod organiseren (in verschillende netten weliswaar)? Is de richting inhoudelijk sterk, modern, met goede uitrusting, competente leerkrachten en duidelijke leerdoelen? Is er een overlap in richtingen in dezelfde school? Weten leerlingen en ouders duidelijk waarvoor de richting dient? Dát is een eerlijke efficiëntieoefening.
En niet zomaar besparen op levensbeschouwelijke vakken, die in het officieel onderwijs samenhangen met een grondwettelijk gewaarborgde keuzevrijheid.