Het levensbeschouwelijke vak is er om jongeren, pubers of jongvolwassenen bij te staan in een uiterst complexe wereld, online en offline, om ze houvast te bieden bij zingevingsvragen, existentiële twijfel of overgangsfasen. Je biedt hen in deze tijden de noodzakelijke “hope on a tightrope” (C. West)

Naast presteren, excelleren en selecteren, is er het uiterst belangrijke existeren. Hoe sta je in het leven? Hoe kijk je naar je medemens? Hoe zie je de toekomst? Hoe word je mentaal weerbaar in tijden van democratische verbrokkeling, alternatieve feiten, zwart-witdenken, complot-denken …
Hoe versterk je het vertrouwen van de jongeren in de wereld? Welke (ethische) keuzes moet/kan je maken in het leven?
Dat vormt de essentie van een levensbeschouwelijk vak als niet-confessionele zedenleer en geeft daarmee ook het belang aan bij uitbreiding van alle levensbeschouwelijke vakken.