Zedenleer geef ik met veel enthousiasme en overtuiging, omdat ik voel dat ons vak echt een verschil kan maken voor leerlingen. Wij planten zaadjes. We bieden kinderen en jongeren een veilige omgeving waar ze hun eigen gevoelens, twijfels en ervaringen mogen delen. Een plek waar ze leren nadenken, vragen durven stellen en nieuwe inzichten ontdekken.
Ook mijn LBV-collega’s begeleiden leerlingen in hun geloof. Dat vind ik waardevol en belangrijk om extremisme tegen te gaan. Zij leggen uit en nuanceren.
Tijdens onze samenlessen leerde ik dat Mohammed veel respect had voor Joden en dat de ramadan niet alleen draait om vasten, maar ook om stil te staan bij jezelf en te groeien als mens. Het zijn momenten waarin we elkaar beter leren kennen en ontdekken hoeveel gelijkenissen er eigenlijk zijn tussen mensen en levensbeschouwingen. Respect voor elkaar is een grote overeenkomst in elk LBV-vak.
Een warme en veilige cocon te creëren waarin kinderen mogen vertellen wat er leeft in hun hoofd en hart vind ik ook belangrijk. De ene leerling worstelt met een scheiding thuis, de andere vertelt dat hij bang is om om een bepaalde reden uitgelachen te worden.
Ook geven we hen ruimte om te leren over de maatschappij, zichzelf, te groeien, … .
Net daarom is het belang van kleine groepen groot. In grote groepen gaan leerlingen nu gereduceerd worden tot nummers. Dan kan je misschien nog je leerstof overbrengen in theorie, maar wordt het steeds moeilijker om hen echt te zien, om écht verbinding te maken En dat gaat ten koste van hun welzijn. Zulke gesprekken vragen geen besparingen, maar vertrouwen, tijd en echte verbinding.
Zij zijn onze toekomst, zij zijn dat waard!